( 1 ) امام عليه السّلام در اين دعاى شريف از دو خصلت از خصايص روانى انسان سخن گفته است كه عبارتند از : 1 - انسان وقتى كه در تنگناى روزى قرار مىگيرد و راههاى زندگى بر او تنگ مىشود بدين وسيله خدا را متّهم مىكند و اين مضيقه را به خدا نسبت مىدهد و او را سرزنش كرده و بر او پرخاش مىكند . 2 - گاهى انسان گرفتار آرزوهاى دراز و بقا و جاودانگى در دنيا مىشود زيرا كه او با ديد احمقانه‌اى به افراد سالخورده نگاه مىكند و با خودش حساب مىكند كه او نيز مانند ايشان عمر زيادى خواهد كرد ، از اين رو دچار گناهان زيادى مىشود ؛ از جمله وقتى كه آدمى به عمر طولانى اطمينان داشت قهرا در امور آخرتش سهل انگارى مىكند و تمام همّت و قدرتش را صرف دستيابى به دنيا و رسيدن به نعمتهاى دنيوى مىنمايد . و آنگاه امام عليه السّلام از خداى تعالى درخواست كرده است تا او را بر اين يقين برساند كه ارزاق بندگان به دست خدا تقسيم شده است تا از رنج و زحمت و كوشش بيش از حد براى معاش بر كنار بماند . ( 2 ) دعاى امام عليه السّلام در كمك به اداى دين از جمله دعاهاى امام عليه السّلام ، دعاى ذيل در كمك به اداى دين است : « اللّهمّ صلّ على محمّد و آله و هب لي العافية من دين تخلق به وجهي و يحار فيه ذهني و يتشعّب له فكري و يطول بممارسته شغلي و اعوذ بك يا ربّ من همّ الدّين و فكره و شغل الدّين و سهره فصلّ على محمّد و آله و اعذني منه و استجير بك يا ربّ من ذلّته في الحياة و من تبعته بعد الوفاة فصل على محمّد و آله و اجرني منه بوسع فاضل او كفاف و اصل اللّهمّ صلّ على محمّد و آله و احجبني عن